Mostrando entradas con la etiqueta Alberto Pidemunt. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Alberto Pidemunt. Mostrar todas las entradas

martes, 12 de marzo de 2013

Decí que sí (Ranchera)



Hace ya unos cuantos años
que me 'redito'
por una de las muchachas
de Ño Benito,
pero ella siempre me juye
¡pucha cómo es!
ni un poquito'e suerte tengo
con ésta gurisa,
yo no se porqué...

Si le rasqueteo el zaino,
no lo agradece,
cuando a tuitos ceba mate
ni uno me ofrece;
si la espero en la tranquera
no se hace ver...
De mi amor no se da idea
y me desprecea
¡Pucha qué mujer!

Decí que sí, decí,
quereme bien, también;
vos me matás, Ñatita
y voleao me tiene siempre tu desdén.
Decí que sí, por fin,
hacé el favor, por Dios;
no ves que estoy penando
mi "ñatita" linda y sufro por tu amor.

Yo te haré un ranchito alegre,
cerca'el potrero,
con una linda cocina
y un buen chiquero,
compraré una cama grande,
¡grandota, sí!
también una palangana
pa'lavarte cuando
tengas que salir...

En la pieza habrá tres sillas
pa las visitas,
y en la cocina habrá harina
pa torta frita,
y una yerbera enlozada
pa que matiés,
y en una cola de vaca
te colgaré el peine
¡ché, qué más querés!